Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Trójmiejski Park Krajobrazowy

  • Trójmiejski Park Krajobrazowy
    Trójmiejski Park Krajobrazowy
  • Trójmiejski Park Krajobrazowy
    Trójmiejski Park Krajobrazowy
  • Trójmiejski Park Krajobrazowy
    Trójmiejski Park Krajobrazowy
  • Trójmiejski Park Krajobrazowy
    Trójmiejski Park Krajobrazowy
GDAŃSK

rezerwat przyrody "Źródliska w Dolinie Ewy"

Ponad 90% powierzchni TPK zajmują lasy. Z drzew rodzimych największe znaczenie w lasach parku mają: buk pospolity, dąb bezszypułkowy i szypułkowy, sosna zwyczajna, brzoza brodawkowata i omszona, olcha czarna, topola osika, wierzba iwa, jarzębina, grab zwyczajny i jesion wyniosły. Do mniej licznych drzew rodzimych należą m.in. lipa drobnolistna, klon zwyczajny i wiąz górski. Najbardziej rozpowszechnionym drzewem w parku jest sosna zwyczajna, która do niedawna była intensywnie sadzona dla celów gospodarczych, nieraz nawet na nieodpowiednich dla niej siedliskach. Bardzo często można też zobaczyć sztucznie tu wprowadzonego świerka pospolitego, gatunku mającego wyraźny wpływ na charakter krajobrazów leśnych. Rzadziej od niego spotykane drzewa obcego pochodzenia to m.in.: modrzew europejski i japoński, daglezja zielona, jodła pospolita, sosna wejmutka, klon jesionolistny.

Pod względem botanicznej klasyfikacji największy udział powierzchniowy w parku mają zbiorowiska kwaśnej buczyny niżowej. Mniejszy udział mają żyzna buczyna niżowa i lasy bukowo-dębowe. Niewielkie z reguły i rozproszone fragmenty terenu zajmują grądy, łęgi, bory bagienne i brzeziny bagienne. Szczególnie cennymi elementami środowiska w TPK są skąpożywne jeziora z florą lobeliową, torfowiska wysokie, wilgotne łąki, wysięki z roślinnością młak, ziołorośli i źródlisk, np. z rzadkim na niżu szuwarem manny gajowej o charakterze podgórskim, zaś ze zbiorowisk leśnych - podgórski łęg jesionowy. Do wartościowych obiektów należą też półnaturalne łąki kośne w dolinach, przyczyniające się do wzbogacenia krajobrazu i flory parku.

rosiczka okrągłolistna

Flora roślin naczyniowych Parku liczy 839 gatunków. Ścisłej ochronie prawnej podlegają 22 gatunki, ochronie częściowej – 38. Do cennych składników flory naczyniowej Parku należy 128 gatunków. Wśród nich 10 umieszczonych jest w Polskiej czerwonej księdze roślin, a 56 posiada status w różnym stopniu zagrożonych w skali Polski i umieszczone są na krajowej czerwonej liście. W skali Polski do krytycznie zagrożonych należy jeden gatunek – poryblin kolczasty, zaś osiem gatunków należy do zagrożonych: rogownica murawowa, rosiczka długolistna, brzeżyca jednokwiatowa, lobelia jeziorna, wywłócznik skrętoległy, malina moroszka, jeżogłówka pokrewna i wyka grochowa. We florze naczyniowej Parku na regionalnej czerwonej liście Pomorza Gdańskiego znajduje się 115 taksonów, w tym najwyższą kategorię zagrożenia w skali regionu posiada sześć gatunków uznanych za wymierające: rzeżucha włochata, kukułka bałtycka, turówka wonna, poryblin kolczasty, żebrowiec górski oraz  malina moroszka.

Na szczególną uwagę zasługuje stwierdzona obecność na terenie Parku 21 gatunków górskich i podgórskich. Należą do nich: tojad dzióbaty, dąbrówka piramidalna, przywrotnik prawie nagi, czosnek niedźwiedzi, olsza szara, podrzeń żebrowiec, rzeżucha leśna, świerząbek orzęsiony, manna gajowa, tajęża jednostronna, wroniec widlasty, śnieżyca wiosenna, tojeść gajowa, pióropusznik strusi, niezapominajka leśna, żebrowiec górski, kokoryczka okółkowa, cis pospolity, bez koralowy, kozłek bzowy i przetacznik górski.

Największą osobliwością florystyczną TPK jest stanowisko poryblinu kolczastego w jeziorach lobeliowych rezerwatu "Pełcznica", będące ostatnią realną ostoją tego gatunku na południe od Bałtyku.

łuskiewnik różowy

Na obszarze, który obecnie zajmuje TPK stwierdzono współcześnie występowanie 177 gatunków mszaków (w tym 156 mchów oraz 21 wątrobowców). Cztery gatunki podlegają ochronie ścisłej: bezlist okrywowy, widłoząb zielony, moczara sierpowata oraz parzoch szerokolistny (wątrobowiec). Liczniejszą grupę reprezentują gatunki chronione częściowo – stwierdzono ich podczas inwentaryzacji 56 (53 mchy i 3 wątrobowce).

W bardziej czystych potokach można zaobserwować na kamieniach charakterystyczne czerwone plamy, utworzone przez plechy dość rzadkiego na niżu górskiego krasnorostu  Hildenbrandia rivularis.

Dużo więcej wiemy o świecie grzybów. Dotąd stwierdzono w Parku i okolicach blisko 929 gatunków grzybów wielkoowocnikowych, z czego blisko 169 figuruje na czerwonej liście grzybów wielkoowocnikowych zagrożonych w Polsce, w tym 5 gatunków objętych ochroną ścisłą (np. soplówka jeżowata i kolczakówka żółtobrązowa) i 13 – częściową (np. podgrzybek pasożytniczy, smardz jadalny, żagwica listkowata).

brodaczka zwyczajna

 

W Parku stwierdzono 284 gatunki porostów, w tym 32 gatunki podlegające ochronie prawnej: 17 gatunków podlega ochronie ścisłej i 15 – ochrona częściowa. 101 gatunków porostów stwierdzonych w Parku zamieszczonych jest na czerwonej liście porostów Polski a 73 gatunki znajdują się na czerwonej liście porostów Pomorza Gdańskiego.

Od kilku lat czynione są coraz większe postępy w poznawaniu na obszarze parku przedstawicieli śluzowców, należących do bardzo odrębnej grupy organizmów.